RockZine
 
Nickelback
De band Nickelback weet na zijn wereldwijde doorbraak begin deze eeuw, meer dan 50 miljoen albums te verkopen. Groeide hiermee uit tot één van de best verkopende artiesten en tourde meermaals door Amerika, Europa en ver daarbuiten.

Na de laatste Europese tour eind 2016, met ook optredens in Amsterdam en Antwerpen, dook de band deze winter terug de studio in voor de opnames van het negende studio album: Feed The Machine. De eerste teasers zijn gegeven met de stevige titeltrack Feed The Machine en het meer feel good nummer Song On Fire.

Wij spraken met Mike Kroeger over het nieuwe album welke op 16 juni verschijnt, maar ook over de lange periode dat de band al meedraait in de top van de muziek industrie.
 
Om het interview te beginnen zijn wij benieuwd naar het grote geheim achter Nickelback. Wat is het geheim achter al zo'n lange tijd, succesvol, mee draaien in de muziek industrie?
 
Dat is lastig uit te leggen, als het al valt uit te leggen.

Waarschijnlijk is het belangrijkste dat we nooit zijn gestopt. We zijn eigenlijk altijd door gegaan, zonder breaks en dat lijkt zich uit te betalen. Als je nooit stopt, maak je denk ik de beste kans.
 
 
 
Dat lijkt inderdaad goed te werken, na zo'n 20 jaar al als band!
Zijn er wel momenten geweest, waarop jullie aan een break of zelfs helemaal stoppen hebben gedacht?
 
Er zijn genoeg momenten geweest waarop het moeilijk was en we ook aan stoppen hebben gedacht, maar we hebben het nooit gedaan.

Het is eigenlijk wel met alles wat je doet, dat je op een gegeven moment twijfels krijgt of dingen werken. Of dat het even wat moeilijker gaat. Het zijn momenten die je moet zien te overleven. Je moet dan het geloof blijven houden en vastberaden zijn om het te laten werken. Gelukkig herstel je weer van zulke periodes en ga je door.
 
 
 
Naast een grote groep fans welke jullie wereldwijd hebben opgebouwd, is er ook een vrij fanatieke 'hater' groep ontstaan. Met de nodige 'bashing and dashing' heen en weer. Hoe denken jullie dat deze 'haat hype' is ontstaan?
 
Hoe het begonnen is zou ik niet direct kunnen zeggen.
Weet je, aan het begin van onze carrière dachten we als we kunnen doorbreken en iedergeen Nickelback kent, dat het geweldig zou zijn. Maar als mensen je kennen, hoeft dat nog niet te betekenen dat ze je ook mogen. Je krijgt veel fans, maar ook mensen die je niet mogen. Waarbij het dan soms lijkt alsof de 'tegenstanders' het luidst doorkomen.
 
 
 
Heeft het ook invloed op jullie als een band? Dat je iets wilt bewijzen tegen deze groep, of hebben jullie meer iets van 'het zal wel'?
 
Nee, het heeft niet echt een invloed op ons.
Ik denk dat bij alles wat je doet, je je niet moeten laten beïnvloeden door wat mensen zeggen of kunnen gaan zeggen. Als je dingen doet in je carrière op basis van angst, dan is dat een grote fout en dat loopt vaak dan ook niet goed af.
 
 
 
Zoals eerder aangegeven, hebben jullie de nodige successen beleeft, met hit singles, hit albums en uitverkochte tours, etc...
Hebben jullie nog dromen of doelen die je hopen te bereiken?
 
Weet je, we zijn altijd verbaasd geweest over de succesvolle tours en de songs en albums die het goed doen. Vaak realiseren wij ons dit pas geruime tijd later, wanneer het al ver achter ons ligt.

Wij werken niet vanuit het oogpunt van 'doelen' opleggen. Het is dus niet zo van dat we zeggen 'als we dit gedaan hebben, dan kunnen we stoppen'. We doen gewoon ons ding en weten eigenlijk ook niet wat we anders moeten doen. Alles wat we mee maken is gaaf en blijft interessant.
 
 
 
Nickelback - Feed The Machine
 
Dan is het de hoogste tijd om het over het nieuwe album te gaan hebben.
Om maar te beginnen met de titel 'Feed The Machine', zit hier een speciale gedachte achter?
 
We hebben de titel ook als band besproken, waarbij het eigenlijk voor ieder bandlid een andere betekenis heeft.

Vanuit mijn oogpunt staat 'The Machine' voor de controle structuren die op de achtergrond draaien voor ons allemaal. Welke wij voeden ('Feed') door de controle over ons leven over te geven en overal in toe te stemmen. Waarbij we eigenlijk helemaal niet weten wat die systemen precies doen. We nemen hierbij maar aan dat die systemen en bestuursorganen het beste met ons voorhebben. Terwijl dat misschien wel helemaal niet zo is.
 
 
 
Net als al bij de eerste nummers van de plaat, Feed The Machine en Song On Fire, is ook op de rest van het album een zeer divers geluid te horen. Van de hardere rock tracks, naar een meer 'feel good' rock geluid en zelfs een klein Westerns tintje. Hoe zou jij het album het beste beschrijven?
 
Bij het maken van het album en het kiezen van de nummers voor de plaat hebben we de focus gehouden op het maken van een rock album. Dat was ons plan voor 'Feed The Machine'. We wilden dicht bij de rock muziek blijven en een sterke rock plaat neerzetten.
 
 
 
In dat plan zijn jullie zeker geslaagd! Waar je steeds meer artiesten ziet wegdrijven bij de rock. Hoe kijken jullie hier tegen aan?
 
Ja, het is een interessante tijd in de muziek geworden. Steeds meer rockbands spelen nu popsongs. Het is zeker interessant te noemen.
 
 
 
Zouden jullie zelf ook zo'n move kunnen zien maken? Waarbij wij in ieder geval hopen van niet :)
 
Het is wel iets waar wij ons bewust van zijn, in de zin van wat zouden onze fans ervan vinden, als wij ook zo ver zouden gaan. Zouden ze dan nog wel onze fans zijn?

We hebben altijd geprobeerd om de muziek te leveren, waarvan wij denken dat de fans die willen hebben en daar niet te ver van uit de buurt te gaan. We kunnen alleen de grote shows spelen, die we doen, door onze fans te bedienen. En die relatie willen we niet in gevaar brengen.
 
 
 
Als je één nummer van 'Feed The Machine' er moet uitpikken, welke is dat en kun je ons ook zeggen waarom?
 
Een nummer waar ik persoonlijk veel plezier uithaal op het album, maar niet omdat ik het een 'beter' nummer vind dan de andere tracks, is 'The Betrayal (Act III)'. Het nummer biedt mij een goede uitdaging, met moeilijke en uitdagende stukken. En dat is waar ik van hou.
 
 
 
Heb je ook een nummer waar je naar uitkijkt om deze live te gaan spelen?
 
Ik kijk er wel naar uit om 'Feed The Machine' live te gaan spelen. Dat is wel een nummer, welke ik denk dat het goed gaat doen in een live uitvoering.
 
 
 
Bij het schrijven en opnemen van jullie nummers, hebben jullie hier een vast 'recept' of een vast 'ingrediënt' wat een nummer een echt Nickelback-song maakt?
 
Waarschijnlijk is dat toch wel Chad.
Hij is onze belangrijkste songwriter en daarnaast zou hij met elke band kunnen spelen en als hij dan zingt, zou je denken dat het een Nickelback song is.
Dat is dus eigenlijk wel wat een nummer een Nickelback song maakt: Chad's teksten en stem.
 
 
 
Na eerdere samenwerkingen met onder andere Kid Rock en Flo Rida, is op het het nieuwe album andermaal een samenwerking aangegaan, ditmaal met Nuno Bettencourt. Kun je ons hier wat meer over vertellen, hoe dit tot stand is gekomen?
 
De samenwerking is eigenlijk op het laatste moment gekomen, bij de laatste toevoeging aan het album. Toen ik de originele gitaarpartij hoorde voor 'For The River' vond ik het het direct een partij, die door Nuno Bettencourt van Extreme geschreven en gespeeld zou kunnen zijn. Waar ik het ook met Chad over had gehad.

Tijdens de opnames was ik even weg voor een break, toen ik een bericht van Chad kreeg met een verrassing. Hij wist te melden dat Nuno de gitaarsolo ging spelen.

Als je goed naar het nummer luistert, valt niet te ontkennen dat het ten eerste niet één van ons is en dat het ten tweede duidelijk Nuno is. Fantastisch. Hij is zo'n geweldige gitarist!
 
 
 
Nickelback
 
Om terug te grijpen naar het live spelen van het nieuwe album. Momenteel staat er een tour door Noord Amerika gepland. Kunnen we ook weer een tour in Europa (en ook Nederland) verwachten?
 
Dat is zeker iets wat in de planning gaat komen. We gaan de mogelijkheden hiervoor snel bekijken, waarbij de verwachting is om aan het eind van de lente / begin van de zomer 2018 terug naar Europa te keren. De rest van de tijd dit jaar spenderen we aan onze tour door Amerika.
 
 
 
Dat wordt dus nog even wachten voor ons Europese fans.
 
Ja, jammer genoeg wel.

We zijn pas nog kort door Europa op tour geweest, in september en oktober. Waarbij het een zeer goede tour was en wij ons steeds meer thuis voelen in Europa.
 
 
 
Kijkend naar jullie eigen land, heeft Canada een goede reputatie wat rock acts betreft. Is er een (nieuwe) rock act, waarvan jullie zeggen: die moet je zeker in de gaten gaan houden?
 
Wij als band houden veel van de band Monstertruck, welke vorig jaar met ons mee tourde door Europa. Naast een goede band, zijn het ook goede gasten, waarvan wij denken dat zij een grote toekomst hebben. Momenteel openen ze voor Deep Purple, op hun Europese tour.
 
 
 
Dan rest ons eigenlijk nog het 'slotakkoord'.
Is er nog iets, wat je ons zeker wilt laten weten?
 
Het is eigenlijk iets, waar ik veel Europese interviews mee afsluit en dat is toch wel dat we er naar uit kijken om weer te mogen spelen in Europa. We houden er van om hier te touren, te spelen in jullie landen, hier te zijn. Wat echt gemeend is, want weet je, ik ben een slechte leugenaar. Dus het is echt zo dat we het gaaf vinden om hier te zijn (in Europa)!
 
 
 
Wij willen jullie bedanken voor het interview en wensen je veel succes met het album en hopen jullie hier volgend jaar weer live te zien!
 
Twitter