RockZine
 
Take Me Home
 
Score
 
 
Datum review
09-01-2017
 
 
Media
CD
 
 
Tracks
12
 
 
Release
08-09-2017
 
 
 
Nederland is weer een mooi rock album rijker, met de release van het nieuwe For All We Know album Take Me Home. For All We Know begon zo’n zes jaar geleden als solo project van Within Temptation gitarist Ruud Jolie. Waarbij Jolie een goede groep muzikanten heeft weten te verzamelen om het album, naast zijn eigen sterke gitaarpartijen ook verder in te kleuren.

Vanuit het inleidende Breathe In, voorzien van een hoog ‘oh-oh’ gehalte, wordt toegewerkt naar de titeltrack Take Me Home. Voorzien van het nodige fraaie gitaarwerk, heeft het nummer een goed pakkend refrein en valt direct de aangename stem van Wudstik op. De zanger laat horen dat zijn stem bijzonder goed past in het rockgenre. Waar voor velen Wudstik meer aan Nederlandstalige nummers doet denken, gezien ook zijn nummers bij The Voice.

Net als Take Me Home is ook Fade Away een levendig nummer, waarin de nodige afwisselingen aan bod komen, met tevens een lekkere zingende gitaarlijn. De energie waarmee het nummer wordt geopend, wordt door het gehele nummer vastgehouden.

Na het volle gas van het begin van de plaat wordt even wat gas teruggenomen aan het begin van They’ll Win, om vervolgens vanuit een sterke gitaarsolo uit te bouwen naar een meer bombastisch einde. Zeker een van de favoriete tracks op het album!

Op Let Me Fly laat Wudstik wat meer van zich horen in de hogere regionen, wat zeker ook niet verkeerd uitpakt. Waar op The Big Wheel de lekkere rifs opvallen waarop het nummer wordt gedragen en waarbij de toetsen en de gitaren elkaar mooi versterken. Ook hier kan andermaal de afwisseling binnen het nummer worden geroemd.

Zo halverwege het album zijn we dan uitgekomen bij het rustpuntje Breathe Hold, welke samen met de openingstrack en de slottrack wel als leidraad van het album kunnen worden gezien. Op Breathe Hold weet For All We Know sterk het verhaal te vertellen door de instrumenten. Met het einde van het intermezzo mooi overlopend naar Colours, welke zich wat meer in rustiger vaarwater afspeelt. Al moet gezegd worden dat tussendoor het water toch wel even begint te kolken.

Inbreng van vrouwelijke vocalen is terug te horen We Are The Light, waar Anneke van Giersbergen de vocalen van Wudstik bijzonder goed aanvult. De twee stemmen passen goed bij elkaar, wat zeker niet altijd een zekerheidje is.

Some Will kent vervolgens weer een sterk gitaarintro, waar voorzichtig het woord ballad genoemd kan worden. Het bijna ‘game’ achtige intro op Prophets In Disguise doet eigenlijk direct vermoeden aan een stevige track en de band stelt hier dan ook niet in teleur. Een wat donkerdere track, voorzien van de nodige grunts brengt ons richting de laatste ademhaling op het album Breathe Out.

Breathe Out vormt het slotstuk van het album Take Me Home. Waar de vorige ‘Breathe’ stukken voornamelijk instrumentaal waren, is het laatste stuk wel voorzien van vocalen en vormt een mooi einde van een sterk album. Een album welke eigenlijk alleen maar de volle vijf sterren kan verdienen!
 
 
Twitter