RockZine
 
Titel
Alweer zo’n jaar
 
Geschreven door
Lurk
 
Datum
01 August 2022
 
Ondanks dat de wereld lijkt stil te staan, is ook het jaar 2021 eigenlijk weer voorbij gevlogen. Een jaar waarbij de aftrap toch begon met de hoop op de terugkeer van het ‘normale’ leven. Maar waar in het midden van het jaar deze hoop ook leek uit te komen, vervloog deze net zo snel, zo niet sneller. Dus ja, alweer zo’n jaar…
 
2021 had het jaar moeten zijn van de vele line-ups die doorschoven uit 2020. Het jaar om elkaar weer in de festival weides te ontmoetten, om je favoriete artiesten live aan het werk te zien en nieuwe artiesten te ontdekken. Maar ook een jaar om terug te keren in de concertzalen, waar je tussen al het geklets en klotsende oksels door nog wat klanken hoopt mee te krijgen van de optredende artiest. Maar helaas…
De live hoogtepunten bleven dan eigenlijk ook zo goed als achterwegen, waarbij de live ervaring dan maar moest worden gevoeld bij enkele livestreams. Van de Vrienden van Amstel Live in de Rotterdamse Ahoy, naar de Streamers in Carré in Amsterdam. Met daarbij toch ook wel de ‘koning’ van de livestream: DI-RECT. De heren van de Haagse band wisten met elk van hun livestreams telkens te verrassen. Hulde! Ook Epica en Within Temptation verdienen zeker een compliment met hun digitale creativiteit.
Toch ook wel een vreemd jaar zo 2021, met een Expo 2020 welke plaatsvindt, maar ook een Euro 2020. Maar ja een nulletje door een eentje vervangen kost wat veel centjes, in toch al niet al te beste tijden. Denk dat onze oranje rakkers ook wat in verwarring waren hierdoor en daardoor vergaten hoe je moest voetballen. Alhoewel, ook de vraag kan worden gesteld van sommige spelers wat ze überhaupt te zoeken hebben bij de ‘beste’ spelers van ons landje.
En van de ene oranje gekte, kom je dan al snel uit bij die andere oranje gekte. De Maxloten, konden natuurlijk hun geluk niet op. Geen hond die er wat van snapt, maar juichen doen ze maar wat graag. Elke fatsoenlijke Hollander, met een beetje verstand van de sport, weet dat deze titel toch eigenlijk wel erg gestolen is, of misschien beter nog: Financed In Austria. Maar laten we niet vergeten dat er bij al die gekte er gelukkig geen Corona meer was, toch?
Wat in 2021 toch wel een beetje is onder gesneuveld, is dan de prestatie van Nyck de Vries. Hij maakte zijn debuut in de Formula E en wist daarin (de eerste officiële) wereldkampioen te worden. Maar waar elke scheet die Verstappen laat breed uit wordt gemeten, zegt de naam van de Vries velen waarschijnlijk niks.
Maar goed, terug naar de gitaren, de bas lijntjes en de stampende drums. Was 2021 dan een compleet verloren muzikaal jaar? Dat wellicht niet helemaal. Zo brachten de Foo Fighters en Daughtry toch wel knallers van albums uit. Maar ook hadden we de terugkeer van Dinand Woesthoff, weliswaar wat minder rock, maar niet onaardig toch? Ook het solo werk van Charlotte Wessels, die verrassend voormalig frontvrouw van Delain werd, was een aangename release in het toch wel sombere 2021.
Brengt het ons naar de verwachting voor 2022. Maar om eerlijk te zijn, kun je bijna geen verwachtingen meer hebben. Hoop kun je hebben, maar is het zinvol? Afijn, laten we toch hopen op een rockend jaar!
Twitter