NIEUWS |
Report: KANE – Exit & Entrances (17 oktober 2025)
Wat eerst een “normale” concertreeks leek te worden in de Rotterdamse muziekhal Ahoy, bleek niet veel later de afscheid reeks te worden van KANE. De band keerde in 2024 terug met een concertreeks in de Ziggo Dome, waarbij de heren vijfmaal de Amsterdamse muziektempel wisten uit te verkopen. Maar eerder dit jaar maakte zij bekend dat de twee concerten in Ahoy het definitieve afscheid betekenen van KANE. En zo krijgen de concerten op voorhand al een bijzonder tintje.
Geen voorprogramma tijdens de concerten van KANE, maar direct het “echte werk”. En ja, met acht studio albums op je naam, kun je dan als warm-up song ook makkelijk een eigen track in starten, waarbij So High knallend door de speakers in Ahoy zeker ook niet slecht klinkt vanaf plaat. Met spiegelbol animatie op de schermen en op de achtergrond het Wilhemus, betreed de band het podium, direct gevolgd door de inzet van een “oudje”: As Long As You Want This. Al was dat misschien niet meer zo’n grote verrassing, daar dit pas eigenlijk al werd verklapt op Radio Veronica. Ook al was het nummer lang niet gespeeld, het voelde duidelijk als dé juiste opener voor deze avond.
Deze avonden in Ahoy kennen een setlist, waarbij naast eigen favorieten van de band ook de fans de afgelopen weken hun zegje hebben mogen doen. Misschien dan ook niet heel toevalligerwijs scoorde onder andere de opener As Long As You Want This daarin ook al hoog. Met Free, Something To Say en What Are You Waiting For? wordt daarna mooi door de discografie van de band geshuffeld zo aan het begin van de set.
Geen grote decorstukken, kleding wissels of andere opsmuk deze avond in Rotterdam. Daartegenover staat wel een, toch wel geweldige, lichtshow, naast de heren op het podium waar het deze avond allemaal om gaat. En ja, op technisch gebied was een opstartprobleempje met één van de schermen aan het begin van de show, maar dat wist de pret geenszins te drukken.
Een moment van stilte deed zich wel voor tijdens Before You Let Me Go, zo halverwege het nummer wordt er vanuit de zaal druk gebaard om hulp, waarna Dennis dit opvangt en zo de band sommeert om te stoppen. Nadat de betreffende persoon naar de zijkant is begeleid, wordt het nummer voor een tweede keer ingestart, waarbij haast niet voor te stellen, het nummer opnieuw wordt stilgelegd. Opnieuw is er wat oproer in de zaal, waarbij naast dat het goed lijkt te gaan met de betreffende personen, drie keer scheepsrecht lijkt voor een complete versie van Before You Let Me Go.
Het moment waarvan je wist dat het ging komen, was ook op deze vrijdag 17 oktober 2025 het geval. Al geruime tijd besteed de band aandacht aan de situatie in Gaza en zo komt dit ook aan bod tijdens de afscheidsconcerten in Ahoy. Zonder verhalen dit maal, maar de wapperende Palestijnse vlag, de Arafatsjaal om de schouders van Dinand, maar misschien nog wel het meest de namen van de vele kinderen met hun leeftijd welke zijn omgekomen, maken hun statement deze avond. Al geeft Dinand de tekst ‘Can’t believe, what I’m seeing on my telephone’ nog wat extra kracht bij door zijn telefoon op het podium te smijten. Met de tekst ‘Show a little mercy’, is Hold On To The World dan ook een logische opvolger in de set.
Een nummer welke tijdens het afscheid zeker niet mag ontbreken, en dat dus ook niet doet, is Damn Those Eyes. Waar Dennis het oh zo bekende riedeltje speelt op zijn gitaar, start Dinand zittend op de boxen voor het podium het nummer. Van strandtent naar Ahoy, het nummer blijft eigenlijk overal overeind. Met op deze avond het slot nog extra aangezet met een voorzichtig vuurwerk.
Waar je misschien tijdens de afscheidsconcerten wellicht nog een gastbijdrage van Ilse DeLange had verwacht, doet de band het (in ieder geval op de vrijdag) op eigen kracht. Al verzorgt cellist Jonas Pap deze avond nog wel voor een instrumentale toevoeging. Waar het op instrumentaal vlak deze avond het toch al zeker sterk was (naast dat het vocaal ook dik in orde was). Dennis laat zijn gitaar misschien nog wel beter dan ooit het verhaal regelmatig vertellen, maar ook de rest van de band is sterk en voelt echt als één KANE.
Het nadeel van het uitbrengen van een nieuw album en een afscheid enkele weken later is dat sommige tracks niet of bijna niet live ten gehore zullen worden gebracht. Zo geldt dat gelukkig niet voor Between You and Me, welke verscheen op het laatste studioalbum Exit & Entrances. Mogelijk een persoonlijke favoriet al op plaat, voelt het nummer in Ahoy ook al vertrouwd, waarbij duizenden getuigen zijn.
Hoe verder de avond vordert, hoe meer je kan concluderen dat één avond eigenlijk niet genoeg is om al het werk van de band te eren. Waar dan nummers als So Glad You Made It en Where Do I Go Now deze avond ontbreken, komen onder andere Fearless en Shot Of A Gun wel aan bod op deze vrijdag de 17 van oktober 2025. Voorzien van een rode zee van licht door Ahoy, wordt het eerste deel van de set afgesloten met een uitgebreide versie van Love Over Healing.
Toepasselijk voor deze concertreeks is dan ook Here Comes the End als inleiding van de encore. Waar in het vervolg natuurlijk Rain Down On Me niet mag ontbreken. Zowel zaal als tribune staan en slaan hun handen door de lucht, waarbij Dinand op de schouders door het publiek heen maneuvreert. Ditmaal geen water wat uit het plafond in Ahoy komt, maar grote rookpluimen spuiten naar beneden, met een vuurwerk als knallend slot
Nog één keer deze avond trekt de lampencirkel als UFO naar beneden om No Surrender van een fraai decor te voorzien. Het ‘lijflied’ van de band wordt ook op deze avond luidkeels meegezongen in de Rotterdamse muziekhal, alvorens de handen nog een keer de lucht in worden gestoken, bij het misschien wel verrassende Hands welke in de set is opgenomen.
Terwijl met een grote vorkheftruck een enorme spiegelbal boven de heren op het podium wordt getakeld, starten de klanken van I Belong To You om afscheid te nemen van het publiek deze avond. Nog éénmaal laten Dinand zich vocaal en Dennis instrumentaal horen in hun beste vorm. Met de lichtcirkel schijnend op de spiegelbol maakt de spreekwoordelijke cirkel mooi rond naar de spiegelbol met de ‘One More Time’ tekst aan het begin van de avond. Met als slotconclussie: KANE has come to an end.
Foto's credits: kaneofficial.nl
18 October 2025